İki dilde düşünmenin getirdiği gecikme

Bir fikir bende genelde Türkçe doğuyor, sonra klavyeye İngilizce düşüyor. Aradaki birkaç saniyede bir şey kayboluyor — belki bir kelime oyunu, belki cümlenin ritmi.

Bu blogu iki dilde tutmamın sebebi tam olarak bu boşluğu saklamak. Çeviri değil, aynı düşüncenin iki farklı hızda akışı.

Zamanla fark ettim ki bu gecikme bir kusur değil, bir filtre. Türkçede acele ettiğim bir cümleyi İngilizceye geçerken bir kez daha düşünmek zorunda kalıyorum. Bazen sonuç daha iyi oluyor.